Η Kυβέρνηση σκοπεύει να καταστρατηγήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος, δηλαδή τις δωρεάν σπουδές στο δημόσιο πανεπιστήμιο στη χώρα μας, επικαλούμενη το άρθρο 28, που προβλέπει ότι οι διακρατικές συμφωνίες και το ευρωπαϊκό δίκαιο υπερτερούν του ελληνικού συντάγματος, ώστε να εφαρμοστούν οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για «ελευθερία ίδρυσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή παραρτημάτων με τη μορφή της επιχειρηματικής ελευθερίας»! Η εξέλιξη αυτή - που έρχεται να ολοκληρώσει το έργο της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής αναγνώρισης των πτυχίων δεκάδων ιδιωτικών κολλεγίων και παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στη χώρα -μετατρέπει την Παιδεία σε εμπορεύσιμο είδος που θα οδηγήσει στην παραπέρα υποβάθμιση των πτυχίων.
Ενδιαφέρονται τάχα, όπως λένε, για την αναβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου και γι’ αυτό θέλουν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον «άμιλλας» ιδιωτικών και δημόσιων Πανεπιστημίων, που θα λειτουργούν σε συναρμογή με τις ανάγκες της αγοράς και με αξιολόγηση. Ωστόσο, τα επιχειρήματα της κυβέρνησης ότι δήθεν θα ωφεληθεί το Δημόσιο Πανεπιστήμιο από την ύπαρξη ιδιωτικών είναι σαθρά. Αν ήθελαν θα είχαν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και δε θα φτάναμε στο 2024 να έχουμε πτυχία χωρίς επαγγελματική κατοχύρωση, μείωση του μόνιμου προσωπικού στα ΑΕΙ και μειωμένη κρατική χρηματοδότηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η συνύπαρξη δημόσιου - ιδιωτικού τομέα δεν οδηγεί σε καλύτερες παροχές στους πολίτες. Η ύπαρξη, για παράδειγμα, ιδιωτικών νοσοκομείων δεν οδήγησε σε βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Η ιδιωτικοποίηση στον σιδηρόδρομο δεν έφερε ασφαλείς μεταφορές, αλλά πολύνεκρα δυστυχήματα, όπως στα Τέμπη. Η ιδιωτικοποίηση στην ενέργεια επέφερε «απρόσμενα κέρδη» για το μεγάλο κεφάλαιο και αιματηρή ακρίβεια για τους εργαζόμενους. Η ύπαρξη ιδιωτικών σχολείων δεν οδήγησε σε σύγχρονες και ασφαλείς κτηριακές υποδομές, σε αναμορφωμένα προγράμματα σπουδών και ανανεωμένα εγχειρίδια που θα μορφώνουν τα παιδιά. Έτσι και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αυτός ο ανταγωνισμός δε θα φέρει πληρότητα σε εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό στα Πανεπιστήμια, δε θα βελτιώσει την ποιότητα της παρεχόμενης Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, δε θα οδηγήσει σε καλύτερα δωρεάν συγγράμματα, καλύτερα εργαστήρια, περισσότερες φοιτητικές εστίες, περισσότερα επαγγελματικά δικαιώματα. Είναι ολοφάνερο ότι για το δημόσιο Πανεπιστήμιο ανοίγεται διάπλατα ο δρόμος των διδάκτρων και της ατέρμονης αναζήτησης χρηματοδοτήσεων. Εξάλλου, σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΕΕ όταν ένας «δημόσιος» και ένας ιδιωτικός φορέας συνυπάρχουν στο πλαίσιο μιας «αγοράς» τότε απαγορεύεται κάθε κρατική ενίσχυση/επιδότηση στο όνομα της ισότητας στον «ανταγωνισμό». Έτσι τοποθετείται βόμβα στα θεμέλια της δωρεάν παιδείας, αφού ανά πάσα στιγμή η κρατική επιδότηση που εξασφαλίζει την δωρεάν πρόσβαση τίθεται σε αμφισβήτηση. Καταργείται επί της ουσίας η αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι ένα ακόμα βήμα για την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Αποδεικνύει ότι μια σειρά από αλλαγές που έφερε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ΕΒΕ τα τρία προηγούμενα χρόνια κατέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο αυτή την επιδίωξη, αποκλείοντας από την είσοδο στα ΑΕΙ 40.000 περίπου νέες και νέους.
Η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων θα έχει άμεσο αντίκτυπο στα πτυχία και στα επαγγελματικά δικαιώματα χιλιάδων αποφοίτων, μεταξύ των οποίων και των αναπληρωτών. Ήδη οι εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να πληρώνουν και να παρακολουθούν διάφορα σεμινάρια, επιμορφώσεις και μεταπτυχιακά για να αποκτήσουν προσόντα και να διοριστούν. Χιλιάδες συνάδελφοι και συναδέλφισσες, που τελείωσαν το δημόσιο Πανεπιστήμιο, που αγωνίστηκαν για την απόκτηση του πτυχίου τους, που διορίζονται ως αναπληρωτές σε απομακρυσμένες περιοχές για να στηρίξουν το δημόσιο σχολείο, θα δουν τα πτυχία τους να εξισώνονται με τα πτυχία του κάθε λογής ιδρύματος – ιδιωτικού ΑΕΙ.
Έτσι, δημιουργούνται και οι συνθήκες για έναν άδικο και άνισο τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, αφού για την πλειοψηφία των μαθητών ο δρόμος για την εισαγωγή σε μια σχολή είναι δύσκολος μέσα από επίπονη προετοιμασία για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Για όσους όμως θα έχουν την οικονομική δυνατότητα θα αρκεί μια απλή αίτηση σε ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο.
Η ίδρυση μη κρατικών Πανεπιστημίων θα δημιουργήσει ένα Πανεπιστήμιο βαθιά αντιδημοκρατικό στο οποίο η παιδεία θα αντιμετωπίζεται ως εμπορικό προϊόν και όχι ως κοινωνικό αγαθό που πρέπει να παρέχεται δημόσια και δωρεάν σε όλες και όλους. Το «ελεύθερο», «μη κρατικό», «μη κερδοσκοπικό» Πανεπιστήμιο θα είναι στο ίδιο πλαίσιο με το «αυτοαξιολογούμενο» σχολείο που στόχος τους είναι να λειτουργεί ως αυτόνομη επιχειρηματική μονάδα.
Χρέος μας είναι να μην επιτρέψουμε να συρρικνώσουν τα μορφωτικά και εργασιακά μας δικαιώματα. Οφείλουμε όλος ο εκπαιδευτικός κόσμος να αγωνιστούμε και να αποτρέψουμε την ίδρυση μη κρατικών Πανεπιστημίων στη χώρα μας. Το εκπαιδευτικό κίνημα, οι φοιτητικοί σύλλογοι, όλες οι ΣΕΠΕ και οι ΕΛΜΕ, η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ να οργανώσουμε πανεκπαιδευτικό μαζικό πολύμορφο αγώνα με σχέδιο, επιμονή και διάρκεια ενάντια στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Δεν υπάρχουν περιθώρια καθυστερήσεων.
Το εκπαιδευτικό κίνημα, όπως και το 2006-2007 που απέτρεψε την αναθεώρηση του άρθρου 16, οφείλει να πάρει αποφασιστικά μέρος στις φοιτητικές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις, αφού η επίθεση ενάντια στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών των λαϊκών στρωμάτων αλλά και στις εργασιακές προοπτικές τους είναι ενιαία.
Η ιστορία διδάσκει ότι δεν υπάρχουν συσχετισμοί που δεν αλλάζουν και πολιτικές που δεν ανατρέπονται υπό την πίεση της συλλογικής δράσης και κινητοποίησης!
Διεκδικούμε :
- Δημόσια και δωρεάν παιδεία.
- Όχι στην κατάργηση του άρθρου 16 – όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.
- Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδεία.
- Μονιμοποίηση ΑΜΕΣΑ όλων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο Γ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΣΟΦΙΑ ΚΑΝΕΛΛΟΥ ΗΛΙΑΣ ΛΕΚΚΑΣ